Επαρχία Προικοννήσου

Ο όρος επαρχία Προικοννήσου περιγράφει το νησιωτικό σύμπλεγμα της δυτικής Προποντίδας που αποτελείται από τις νήσους Προικόννησος (Μαρμαράς), Κούταλη, Αλώνη και Αφυσιά. 

Τα τέσσερα νησιά ανήκουν στην ιστορική περιοχή της Μυσίας και υπάγονταν διοικητικά, ως το 1922, στο μουδουριλίκι Προικοννήσου, στον καζά Αρτάκης στο σαντζάκι του Μπαλούκεσιρ, στο βιλαέτι της Προύσας. 

 

Ως νησιωτικές δυνάμεις ανήκαν απευθείας στη διοίκηση του οθωμανικού στόλου, επικεφαλής του οποίου ήταν ο εκάστοτε καπουδάν πασάς. Ήδη όμως από τον 17ο αιώνα είναι γνωστό ότι στις κοινωνίες αυτές είχε αναπτυχθεί και ένα είδος τοπικής αυτοδιοίκησης, η λεγόμενη δημογεροντία.

Ο Μαρμαράς είναι το μεγαλύτερο νησί της επαρχίας. Πήρε το όνομά του από το άφθονο λευκό μάρμαρο, σημείο αναφοράς του νησιού από την αρχαιότητα ως τις μέρες μας. Οι έλληνες κάτοικοι των νησιών ασχολούνταν κατά κύριο λόγο με την εξόρυξη και εμπορία μαρμάρου, με την αλιεία, τη ναυτιλία, την αμπελουργία, την ελαιουργία και τη σηροτροφία. Ιδίως οι κάτοικοι του Μαρμαρά και της Κούταλης διακρίνονταν για τις ναυτικές τους ικανότητες επανδρώνοντας αλλά και ελέγχοντας ιστιοφόρα πλοία που διέτρεχαν την Προποντίδα, τη Μαύρη και την Άσπρη θάλασσα καθώς και τη Μεσόγειο. 

Οι κάτοικοι της Αλώνης, της Αφυσιάς, της Κούταλης και του Μαρμαρά εκδιώχθηκαν, συνεπεία του Α’ Παγκοσμίου πολέμου, από τις εστίες τους κατά τα έτη 1915-1918 προς τα ενδότερα της Μικράς Ασίας. Το 1922 οι κάτοικοι των νησιών υποχρεώθηκαν εκ νέου να εγκαταλείψουν με πλοία, αυτή τη φορά διά παντός, τα σπίτια και τα υπάρχοντά τους λίγο μετά την καθοριστική Μικρασιατική καταστροφή. 

Οι πρόσφυγες της επαρχίας Προικοννήσου εγκαταστάθηκαν σε διάφορα μέρη του ελλαδικού χώρου, όπως Αθήνα, Πειραιάς, Νέος Μαρμαράς Χαλκιδικής, Πυργαδίκια Χαλκιδικής, Αμμουλιανή, Θεσσαλονίκη, Νέα Παλάτια Αττικής, Λίμνη Ευβοίας και άλλα.

 

 

Δοκιμαστικό κείμενο 1

The site amid the marshes of Balkiz Serai is known as Bal-Kiz and entirely uninhabited, though under cultivation. The principal extant ruins are the walls, dating from the fourth century, which are traceable for nearly their whole extent, and the substructures of the temple of Hadrian, the ruins of a Roman aqueduct and a theatre.

The picturesque amphitheatre, intersected by a stream, built in the third century B.C., was one of the largest in the world; its diameter was nearly 500 feet (150 m). Of this magnificent building, sometimes ranked among the seven wonders of the ancient world, thirty-one immense columns still stood erect in 1444. These have since been carried away piecemeal for building purposes.

Colossal foundations of a temple dedicated to the Emperor Hadrian are still visible: the columns were 21.35 metres high (about 70 feet), while the highest known elsewhere, those at Baalbek in Syria are only 19.35 metres (about 63 feet).

The monuments of Cyzicus were used by the Byzantine emperor Justinian as a quarry for the building of his Saint Sophia cathedral, and were still exploited by the Ottomans.

Δοκιμαστικό κείμενο 2

The site amid the marshes of Balkiz Serai is known as Bal-Kiz and entirely uninhabited, though under cultivation. The principal extant ruins are the walls, dating from the fourth century, which are traceable for nearly their whole extent, and the substructures of the temple of Hadrian, the ruins of a Roman aqueduct and a theatre.

The picturesque amphitheatre, intersected by a stream, built in the third century B.C., was one of the largest in the world; its diameter was nearly 500 feet (150 m). Of this magnificent building, sometimes ranked among the seven wonders of the ancient world, thirty-one immense columns still stood erect in 1444. These have since been carried away piecemeal for building purposes.

Colossal foundations of a temple dedicated to the Emperor Hadrian are still visible: the columns were 21.35 metres high (about 70 feet), while the highest known elsewhere, those at Baalbek in Syria are only 19.35 metres (about 63 feet).

The monuments of Cyzicus were used by the Byzantine emperor Justinian as a quarry for the building of his Saint Sophia cathedral, and were still exploited by the Ottomans.

f t g m

Copyright 2017 - www.kyzikos.gr